ViveActive Nieuws
mei 2004
Trainen met de Personal Trainer van Albert Verlinde
door Ellen Akkerman
Conditie.
Een gevoelig onderwerp. Net als veel leeftijdgenoten deed ik het af met: “Ik loop genoeg in mijn eigen huis. Trap op trap af, honderd keer bukken om rondslingerende kleren op te rapen…” Een drukke driedaagse werkweek en puberkinderen… Wanneer ik even niets te doen had, lag ik uitgeteld op de bank. Aan mijn conditie werken? Veel te vermoeiend. De tuin liet ik over aan mijn man, het huis aan mijn hulp. Dat ik me daardoor doeltreffend de burnout risicogroep in manoeuvreerde, realiseerde ik me niet. Wie burnout is, hoeft even helemaal niets. Behalve: bewegen! En inderdaad: hoe moe het hoofd ook is, wandelen en fietsen voelt prettiger, dan uitgezakt op de bank hangen. “Langzaam conditie opbouwen,” zei de psycholoog: “Want die conditie trekt je er doorheen.” Je eigen huis schoonmaken, wordt de nieuwe trend, voorspelde Lidewij Edelkoort. Dus zette ik de radio aan en ging zingend poetsen en zuigen. Hele nieuwe spiergroepen werden aangesproken. Alleen het serieuze sporten wilde maar niet lukken. Veel vijfenveertig plus vrouwen, die weer ‘iets’ willen gaan doen, hebben moeite met doorzetten. We beginnen enthousiast, maar na een avond met wijn en vriendinnen zijn we te moe, of we willen niet dat een bui een good hairday zal ruineren. Smoezen genoeg. En van uitstel komt afstel. Zodat de opgebouwde conditie telkens verloren gaat. Kapitalen geven wij uit aan mooie kleding en dure crèmes om er goed uit te zien. Maar twee keer in de week een uurtje sporten kan er nauwelijks af. Waarom is het zo moeilijk om gemotiveerd te blijven, voor een bezigheid waar je fit van wordt, energie van krijgt en waaraan je een slank lichaam en een stralende huid overhoudt?
Niet te hard van stapel…
Maarten Schaapherder is de personal trainer van Albert Verlinde. Hij traint bij ViveActive, een bedrijfje gespecialiseerd in individuele bewegingsprogramma’s. En hij weet alles van afhakers. Maarten: “Een grote doelgroep van vijfenveertig plussers is gemotiveerd om weer te gaan sporten. Zo vanaf je veertigste nemen: uithoudingsvermogen, kracht, coördinatie, lenigheid en snelheid, alle componenten van fitheid af wanneer je niets aan beweging doet. Maar het lukt starters vaak niet om het vol te houden. Ook op sportscholen zie je veel verloop. Waar zit hem dat in? Mensen hebben er geen plezier in. En juist plezier in het sporten zorgt voor motivatie en dus voor continuïteit. Je hoort vaak: “Ik jog omdat het gezond is, maar ik vind het niet leuk.” Een fout die veel gemaakt wordt, is: te hard van stapel lopen. Wie te snel, te veel doet, herstelt niet voldoende tussen de trainingen door en raakt oververmoeid. Een belangrijke coachfunctie is klanten juist afremmen. Wij coachen mensen naar kwaliteit van leven. We zoeken een manier van bewegen die bij iemand past en die ze leuk vindt. En we kijken naar de wensen van een klant. Wil iemand wandelen in Nepal, of een vermoeiende buitenlandse reis maken, dan richten we onze training daarop. Wie komt om af te vallen, of sterker te worden, krijgt een ander trainingsprogramma. We trainen nu een vrouw, die toen ze bij ons kwam haar kleinzoon niet kon optillen. Ik heb haar rustig aan met gewichten laten werken. En nu speelt ze helikopter met dat jongetje en zwiert ze hem boven haar schouders door de lucht. Het gaat erom dat iemand plezier in bewegen krijgt. Daarom brengen we ook variatie aan in het programma. Niet alleen maar joggen, maar ook een keer zwemmen, of roeien. En vooral iemand niet overbelasten. Rust tussen de oefeningen en de trainingen door is juist voor het opbouwen van conditie belangrijk. Dat betekent ook: op vakantie even niets doen. Klanten zijn soms bang dat ze hun opgebouwde energie kwijt raken. Of dat de kilo’s er weer aanvliegen. Maar dat is niet zo. Als je in een bepaald schema bezig bent, pak je dat zo weer op. ”
De gezondheidstest laat zien wat we diep van binnen wel weten…
Voor wie weer wil gaan bewegen is het goed om te kijken: hoe sta ik ervoor qua fitheid en stress op dit moment? Bovendien is progressie makkelijker te meten wanneer er een ‘nulmeting’ is gedaan. ViveActive biedt ook zo’n fittest aan. Daarvoor wordt samengewerkt met Henk Kraayenhof, de trainer van ex-wereldkampioene Nelli Cooman en andere topsporters, zoals de tennisster Mary Pierce. De diagnostische apparatuur die hij voor zijn test gebruikt, werd oorspronkelijk ontwikkeld om dagelijks de ‘vorm’, maar ook de mate van stress van sporters te meten en overtraining te voorkomen. Henk Kraayenhof: “De meeste mensen ontkennen stress en vermoeidheid omdat ze gemotiveerd zijn om hun werk te doen. Ze blijven tegen beter weten in doorgaan en luisteren niet naar hun lichaam. Onze grootouders deden nog zware lichamelijke arbeid. Spitten in de tuin bijvoorbeeld. Tegenwoordig gebruikt alleen een bouwvakker, of bijvoorbeeld een boerin het lichaam nog als instrument. Diep van binnen weten we het wel: ik rook te veel, drink te veel, ben te zwaar, zou minder hard moeten werken en wat rust moeten nemen. Deze test is een objectieve graadmeter en geeft dus een eerlijke waarschuwing. De harde getallen leiden tot (zelf)inzicht en zetten mensen aan om een personal trainer te nemen, of zelf meer te gaan bewegen. Runningtherapie, dus gewoon joggen, werkt goed tegen vermoeidheid en is gratis. Daarbij moet je in de gaten houden dat je jezelf niet overbelast: de ene dag kun je meer aan, dan de andere.” Tijdens het interview dirigeert Henk mij naar de ligbank. Ik krijg clips op mijn enkels en polsen en een elektrode op mijn voorhoofd. Ik heb geen enkele illusie over de uitslag… herstellende van een burnout, nog vaak vermoeid en met een hectisch weekend achter de rug… Na twintig minuten liggen en twee sit ups tussendoor, print de computer een aantal rode cijfers uit. Hartslag in orde, zie ik, maar het is mis met mijn ‘tension index’ en met mijn: ‘resistance to physical and psychic loads’. De uitslag: oververmoeid, herstellende activiteiten gewenst. Henk: “Eet je wel vitamientjes?” Zijn advies: “Ontstressen, de batterij in je hoofd opladen, doorgaan met aan je conditie werken en zoethoutthee drinken. Dat laatste is een doeltreffend middel bij overbelasting van het zenuwstelsel.
Trainen met de personal coach van Albert Verlinde
Om te kunnen bewegen, adviseerde Maarten me om een niet te wijde trainingsbroek aan te schaffen. Een joggingbroek wordt bij nat weer erg zwaar en beweegt niet comfortabel. Daarom zou ik beter kunnen kiezen voor een broek met enige stretch die niet van katoen is. Belangrijk is dat je zo’n broek op de heup goed kunt aansnoeren. Ik krijg het even benauwd als Maarten uit zijn auto stapt in zijn trainingspak, zijn hartslagmeter paraat. Wordt die arme Albert Verlinde wekelijks door hem afgepeigerd? Nadat ik de hartslagmeter heb omgesnoerd, zegt hij: we joggen rustig over het parkeerterrein richting Amsterdamse bos. Meteen al maak ik de eerste fout, ik ga veel te snel. Maarten wil mij lopend kunnen bijhouden. Het nieuwe tempo bevalt me beter. Eenmaal in het bos kiest hij een laantje uit om wat oefeningen te doen. Mijn nieuwe personal coach legt uit en doet voor en vertelt tussendoor waarom nou juist die oefening goed voor me is. Deze oefeningen zijn vooral een basis voor een goede motoriek bij het lopen. We wisselen kleine stukjes joggen af met huppelen, hinkelen, sprongen waarbij je je knie hoog optilt, of stappen waarbij de hielen telkens de billen raken. Maarten kijkt vooral naar hoe ik de overgangen maak. Ik mag niet inzakken, maar moet rechtop lopen, mezelf lang denken. Na elke oefening laat hij me even rustig wandelen, waarbij ik van hem op de hartslagmeter moet kijken. Die mag wanneer je rond de vijftig bent en niet getraind, niet boven de 150 slagen per minuut komen, voor iemand van rond de zestig is dat 130/135 slagen. Hij is tevreden wanneer de hartslag na elke oefening snel weer herstelt. Een oefening die dient om je coordinatie te verbeteren is: met ogen dicht op een been staan. Mijn bouw en motoriek zijn volgens mijn nieuwe coach gemaakt om te hardlopen. Dit is een sport die bij me past. Hij heeft gelijk, ik vlieg over de weg en dat is een heerlijk gevoel. Ook zijn complimentjes motiveren enorm. Ik heb je niet overbelast, zegt hij later. En dat is zo. Ik voel me niet afgepeigerd na de training, maar gewoon lekker moe.
“Wat zie jij er goed uit?”
Wonder boven wonder heb ik nog energie om terug te joggen naar het parkeerterrein. Onder het lopen vertelt Maarten: “We trainen veel actieve vijfenveertig plus vrouwen. Ze komen vaak door mond op mond reclame. Vriendinnen die aan een cliente vragen: “Wat zie jij er goed uit?” en dan door haar naar ons doorgestuurd worden. Sommige vrouwen hebben het druk, maar plannen een ochtend in voor zichzelf, om te trainen. Een van hen had een te hoge bloeddruk en een matig hartfilmpje, toen ze bij ons kwam. Ze zei: “En NU ga ik er iets aan doen.” Inmiddels is haar conditie op alle fronten verbeterd. Ze zit strakker in haar vel, beweegt zich lichter en makkelijker en haar hart en bloeddruk hebben zich hersteld. Trainen is juist ook voor vrouwen zo belangrijk, een krachttraining geeft buigbelasting op de botten en dat helpt osteoporose te remmen. Dat kan met gewichten, of bijvoorbeeld door met doorbuigende knieën een heuvel op te lopen. Je kunt het zelf doen, thuis of in je omgeving. Wanneer we met iemand gaan bewegen, blijken er veel vragen te zijn. “Ik heb twintig jaar niets meer gedaan, is het niet slecht voor mijn hart om zomaar te beginnen? Hoeveel kan ik aan voordat ik last krijg van blessures?” Of: “Ik heb een beetje last van mijn knie, kan ik gewoon doorgaan met sporten?” Maar ook: “Ik heb een hometrainer gekocht, maar hoe lang moet ik fietsen? Welke hartslagwaarde past bij mijn leeftijd? Hoe veel moet ik fietsen voordat ik afval?” Wij kunnen antwoord geven op alle vragen en eventueel schakelen we een diëtiste of een fysiotherapeut in. Voor iemand die laag belastbaar is zoeken we een belasting die bij haar past. En bovendien: de ene week kun je meer aan dan de andere, je hebt het bijvoorbeeld druk gehad of hebt slecht geslapen. Of je bent een beetje koortsig of verkouden en wil toch wat doen. De personal coach weet dan: we wijken nu even van het schema af en doen wat rustiger aan. We gaan een keertje zwemmen.” We zijn weer terug bij de auto. Maarten doet de achterklep open en laat me zien dat je op elke buiten of thuislocatie goed en functioneel kan trainen met divers klein materiaal, zoals gewichten, ballen en dynabands (trainingselastiek). Omdat hij ook de uitslag van mijn test gezien heeft, informeert hij: eet je wel goed? Je kookt toch wel elke dag zelf hè? Heel stiekem geniet ik bijna net zoveel van al die aandacht als van het bewegen. Wat een luxe, een personal trainer. Misschien moet ik mijzelf er eentje cadeau doen voor mijn vijftigste verjaardag.
Bron: Midi Magazine (mei 2004) geschreven door Ellen Akkerman
Door ViveActive
Overgewicht en training gaan prima samen
ViveActive Personal Training en Support coacht en begeleidt haar leden op individuele basis naar een (nog) betere gezondheid met als uitgangspunt beweging.
De Personal Trainers van ViveActive werken hoofdzakelijk preventief, met diagnostiek, fysiotherapie en diëtetiek als multidisciplinaire ondersteuning.
Beweging als middel om overgewicht tegen te gaan of te beperken of te verminderen is een algemeen bekend verschijnsel. Hoe dient er bewogen te worden? Welke bewegingsactiviteiten worden gekozen, welke intensiteit past daarbij en wat dient de omvang te zijn van de trainingen.
Door ViveActive
Minder botbreuken met een biertje!
Uit dierexperimenten bleek al eerder dat een silicium-arm dieet de groei en ontwikkeling van het beendergestel belemmert. Daarmee lijkt de rol van silicium bij de opbouw van ons botweefsel aangetoond. Hoewel onderzoek naar deze rol nog onvoldoende gevorderd is lijken de eerste resultaten beloftevol te zijn. Zo kunnen vrouwen na de menopauze die lijden aan osteoporose, met behulp van een siliciumaanvulling, de afnemende botdichtheid afremmen en zelfs omkeren. Nieuw in vitro onderzoek heeft bovendien gesuggereerd dat silicium blijkbaar de collageenproducerende cellen stimuleert, die een belangrijke rol spelen bij de beendervorming.
Dr. Jonathan Powell van het Londense Kings College opperde de hypothese dat bier een goede bron van silicium kan zijn en daarmee zou de bierconsumptie een mogelijk verschil kunnen opleveren in het voorkomen van osteoporose tussen Amerika en Europa. Uit zijn onderzoek bleek dat bier de grootste en belangrijkste silicium bron is, en wel ongeveer 17%. Uit de voorlopige bevindingen van Dr. Jonathan Powell blijkt er inderdaad een correlatie te bestaan tussen de verschillen in bierconsumptie in Europa en Amerika en het voorkomen van osteoporose. Naast silicium bevat bier tevens fyto-oestrogenen (voorkomend in hop) die de werking van oestrogeen kunnen mimikeren. Ook deze fyto-oestrogenen hebben een aangetoond effect op het verminderd voorkomen van osteoporose bij divers bevolkingsgroepen.
Bron: For Your Health Only
Door: ViveActive
Door ViveActive
ViveActive Nieuws
Nieuws Archief Home
Zoek: