ViveActive in Red (maart 2005) - pagina 1/3

Rennen voor je leven

Er is een wondersport waarvan je direct aardig opknapt terwijl je er niets nieuws voor hoeft te leren. Het kost geen cent abonnementsgeld en je kunt het doen wanneer je maar wilt.
Ja: lopen is een briljante uitvinding. Maar het heeft ook zijn beperkingen, zontdekte journaliste Raquel Mourik.

Sport en ik, we hebben altijd een wat moeizame relatie gehad. Laat ik het maar bindingsangst noemen. Er waren periodes dat het veel weg had van een verslaving. In die tijd zat ik vier keer per week in de sportschool, volgde groepslessen en trok daarna aan de gewichten. Maar die periodes duurden meestal niet lang en werden vaak ingegeven door een naderende zomer of een spijkerbroek die akelig strak zat. En zo waren er ook tijden dat ik de sportschool weken achter elkaar niet van binnen zag, vanwege blessures, zwangerschappen, maar vooral vanwege geen zin om me van de bank te rukken.
Maar of ik nu hard trainde of niet, wandelen deed ik altijd wel. Niet eens zo heel lang geleden besloot ik het tempo wat op te voeren en te gaan hardlopen. Dat viel bepaald niet mee. Bij mijn nieuwe schoenen kreeg ik een loopschema voor beginners:

twee minuten 'draven', twee minuten wandelen. Vier keer achter elkaar, om te beginnen twee keer per week. In het schema wordt het aantal minuten langzaam opgevoerd, evenals het aantal wekelijkse trainingen.
De eerste keren was ik kapot van die acht lullige minuten. Twaalf weken later loop ik twee keer een half uur hard, met vier minuten wandelen er tussenin. Toch word ik nog regelmatig overvallen door twijfel. Als de weg naar huis lang is en mijn uithoudingsvermogen kort, vraag ik me weleens af: waar doe ik dit allemaal voor?

Survival of the fittest

De overheid propageert al jaren een 'norm voor gezond bewegen' van vijf keer per week een half uur. Tim Takken is inspanningsfysioloog bij het Universitair Medisch Centrum Utrecht. Volgens hem mag het best